2008/Apr/24

หลังจากกลับจากทำงาน ... บางสิ่งที่พบมันก็แสนที่จะใจร้าย แต่มันก็คงคือความจริง

กับใครเขา เธอพูดคุย เหมือนคนสนิท

แต่กับฉันนี้ได้แต่อยู่ห่างๆแม้จะเคยพยายามทำแล้วก็ตาม

ไม่ใช่เพียงครั้ง หรือ สองครั้ง ที่ฉันพยายามที่จะเข้าใกล้เธอ

แต่เป็นตลอดมา ที่ฉันพยายาม ฉันทำมันเรื่อยมา จนถึงเวลานี้ ที่ฉันทนไม่ไหว

ฉันพูดจา เธอกลับเมิน

ฉันบอกกล่าว เธอกลับตีสีหน้า

ฉันทำไรผิดเหรอ ไม่เข้าใจ

เพียงไม่กี่วันเธอก็กลับกลายเป็นคนละคน

เธอเลือกที่จะหนีหน้า

เธอเลือกที่จะเมินเฉยกับคนๆนึงคนนี้ที่มันรักเธอ

...

...

ตอนนี้ฉันก็ได้แค่ฟังเพลงแล้วปลอบตัวเองว่าคงไม่มีวันสำหรับเรา

เธอคนนี้คงไม่ใช่สำหรับเรา

เธอคนนี้ก็คงเป็นอีกคน ที่ไม่เคยใส่ใจใยดีอะไรฉันทั้งนั้น

ฉันก็เข้าใจ ฉันมันคนที่ไม่ดีพอไม่มีทางเห็นค่าสำหรับฉัน

...

...

OK เมื่อเธอไม่รักฉันก็ขอตัดใจ ...

มันคงจบนับแต่วันนี้

ที่เธอทำกับฉัน ฉันจะใช้มันกับเธอ

แล้วเราคงจบกัน ไม่มีเหลือสิ้นแล้วเยื่อใยของเรา

คำว่ารักคำว่าชอบ หรือความห่วงใย

เธอคงไม่ต้องการจากนี้ฉันขอตัดมัน

ที่เหลือหลังจากนี้ก็มีเพียง ความทรงจำ และความจริง ที่เธอกับฉันต้องแยกทาง

ทุกอย่างฉันไม่ขอคืน

ขอเก็บมันไว้แค่ความทรงจำ

Comment

Comment:

Tweet